„— Och, Easter. Easter, jaka szkoda, że nie masz już noża.
— Nie wracajmy jeszcze — odezwała się Jinny Love, kiedy wszystkie trzy znalazły się znów na suchym lądzie. — Jestem pewna, że nikt nie zauważył naszej nieobecności. — Rozpoczęła budowę nowego zamku na drugiej stopie.
— Rzygać mi się chce, jak na was patrzę — oświadczyła ni stąd, ni zowąd Easter.
— Nina, udajmy, że jej tu nie ma, dobrze
— Kiedy ona uważa, że nas nie ma.
Nina znów rysowała patykiem po piasku. Wypisała „Nina" drukowanymi literami, a potem „Easter". »
Jinny Love była zaszokowana odezwaniem się Easters Przesiewała mechanicznie piasek przez palce obydwu rąk. — Skąd wiesz, co ona udaje
Easter wyciągnęła rękę i najpierw wymazała słowo „Easter", a potem „Nina". Potem wyjęła patyk z dłoni Niny, zrobiła nim uroczysty gest, jakby chciała w ten sposób ukryć swoje prawdziwe myśli, i sama zaczęła kreślić coś na piasku. Wysokimi, smukłymi literami wypisała „Esther", po czym skoczyła na równe nogi.
— A to kto — zapytała Nina.
Easter wbiła kciuk pomiędzy swoje drobne piersi i zaczęła obchodzić Ninę dokoła.
— Dla mnie tu wyraźnie pisze „Esther".
— Może dla ciebie. Ja to wymawiam „Easter".
— Siadaj...
— Sama sobie wybrałam to imię.“(7)