„„z niewinną prostotą umysłu i serca, z naturalnością dziecka" Niewątpliwie jeden z najwybitniejszych artystów, jakich wydały Niderlandy i gotyk. „I dziwna rzecz, chcąc mówić godnie o takim człowieku, z szacunkiem dla niego, dla siebie samego, należałoby używać słownictwa odrębnego i przywrócić mowie naszej na ten jeden raz całą jej dziewiczość. Tylko za tę cenę można by go przedstawić, lecz słowa tak się zużyły od czasów Memlinga, że z trudem odnajdujemy te, które byłyby odpowiednie" — tak pisał u progu naszego wieku francuski historyk sztuki i krytyk Memlinga, znany także polskim czytelnikom Eugene Fromentin. Cóż mogę dodać od siebie Chyba to, że onegdaj spotkałem młodą dziewczynę, która przybyła do Gdańska z drugiego krańca kraju tylko po to, aby zobaczyć Memlinga.
Jeśli zajrzycie kiedy do Biblioteki Gdańskiej Polskiej Akademii Nauk i uśmiechniecie się do kustosza, pokaże wam wiekowe księgi, na których widać ślady morskich fal. Historia tego daru jest tak szlachetna, że mogła się przydarzyć tylko wielkiemu humaniście.
Bałtyk słynie z jesiennych sztormów. Któż jednak liczy się z nimi w sierpniu Zaskoczeni rybacy ledwo zdołali ujść nadciągającej nawałnicy, ale płynący z dalekiego rejsu żaglowiec nie zdążył schronić się do portu. Na gdańskiej redzie rozegrał się jeszcze jeden żeglarski los. Był 25 sierpnia 1591 roku — ale na pewno nie zapamiętalibyśmy tej daty, gdyby nie rybacy, którzy z narażeniem życia pośpieszyli z pomocą tonącym. Uratowali załogę i parę skrzyń ładunku. Resztę uniosły cofające się falo Jakżeż zdumieni musieli być rybacy, skoro dowódcą rozbitków okazał się ślepy starzec, a w skrzyniach odkryto same książki.“(13)