„„A co takiego"
„On wciąż młodnieje!"
„Młodnieje Jaki on" — Wtedy wreszcie przyznała się, że ma omamy. Kchm. Tak, właśnie, proszę pana. Matka pańska w owym okresie miała omamy.
— Przepraszam, panie doktorze, nie znam tego terminu. Pan powiedział omamy... A co to znaczy — Spytał Wachicki.
—Zwidy. Halucynacje.
— A czy wie pan doktor chociażby mniej więcej, jakiego rodzaju one były Co matka widziała
— Owszem, owszem. A jakże. Służę panu. W czasie tej drugiej wizyty dowiedziałem się tylko, że gdy wchodzi do swej sypialni, widzi u siebie na łóżku leżącego jakiegoś jego. On — zatem jakiś mężczyzna. On leżał na jej łóżku z butami na kołdrze. Ten on, ci oni, to sprawę bardzo pogarszało. Zapytałem, czy nie wydaje się jej niekiedy, że znajomi, a nawet nieznajomi mówią o niej za jej plecami
„A skąd pan o tym wie" spytała. W ten sposób mimo woli przyznała się. Dla mnie obraz byl już dość wyraźny, wypadek — rzecz jasna, wymagający natychmiastowej interwencji. Zapytałem, czy mieszka w Częstochowie sama i czy ma rodzinę. Odpowiedziała, że jest sama w wielkim domu, ale... że woli być sama. Owszem, ma syna w Krakowie, to znaczy pana. Była więc w okresie alienacji... Kchm... jest to niemożność podtrzymywania normalnych stosunków z otoczeniem. Nie chciałem na razie pytać o pański adres, żeby jej nie przestraszyć... Oto z tego aparatu, zatelefonowałem przy niej do sanatorium w Karolinie i z kolegą lekarzem uzgodniłem, kiedy nowa pacjentka ma do nich przybyć. Owszem, czekano na nią chociażby nazajutrz. Ale... Pan zapewne o tym wie, że w końcu, w końcu pańska matka do Karolina nie pojechała.“(5)